anksiyete ile yaşamak

deneyim olduğunu düşündüğüm tarzumda, alarm zillerine en çok sinir oluyorum, sabah alarmı dışında bu başlığın alarmı da tekrarlanıp duruyor garip cümleler kurup, garip sanrı dizileri ile tekrarlıyorlar. elimden geldiğince bir durnalıyorum, ne kadar sakinbir hayat olsa da hepten gidiyor.

bazen pil-batarya metaforuyla kendime bakış açısı yakalıyorum: gidiyor, düşüyor ve tam da bitmiş sanıyorken darbe alan bar misali yükseliyor. öteleyerek uğraşıyorum planlı programlı ama yine niyeyse.