askerlik hatıraları ve anılar

oğlum bu sene askere gitti, mektup kalmamış tabii, her şey telefonda. benim zamanımda saçlar kazınır, daha ilk günden millet seni tanırdı. komutan geldi mi herkes birbirine karışırdı ama bir kere gördün mü zaman geçiyor, yemin töreninde ağlamamak için kendini paralardın.

şimdi çocuklar daha rahat, tesisatlar tamam, yemekler iyi diyorlar. iyi hoş da bu anılar konuşulmazsa neyi anlatacağız? ben hâlâ ilk nöbet heyecanımı ve çay ocağında içtiğim ilk sabah çayını unutmadım, ama çocukların biraz daha hafif anıları var anlaşılan. devran dönmüş, bunu da torunlara anlatacağız işte.