yurt dışında yaşamak

herkes özlemiş gibi davranıyor ama kimse gerçekten aramıyor. insan en çok kendi evinde yalnız kalıyor, burası da tıpkı orası gibi.

yurt dışı deyince herkesin aklına ilk uçak bileti ve pasaport geliyor ama işin içine beyaz eşya girince işler değişiyor. orada bir çamaşır makinesi alacaksın diyelim, markalar bizdeki gibi değil, servis randevusu almak için haftalarca bekliyorsun. ben burada arçelikçiye bir telefon açıyorum, yarın gelip makineyi hallediyor; orada olsam vallahi kargoyu bile zor bulurum. insan alışveriş yaparken anlıyor türkiye'nin kıymetini. markete gidiyorsun, ürünler ülkeye göre değişmiş, markalar aynı ama tadı bizdekinden farklı. bence herkes birkaç ay gidip yaşamalı ki evindeki kombinin, fırınının ne kadar pratik olduğunu görsün. dönünce kimseye şikayet etmesin.