askerlikte akılda kalanlar

askerlik insanın hayatını pencereden izlediği o dönem gibi. sabah erken kalk, sağa bak, sola bak, koğuşun penceresinden gökyüzü aynı, üstünde uçuşan kuşlar aynı. nöbette saate bakmak dışında hiç bir şey yapmıyorsun, ama zihnin bir şehir filmi çeviriyor.

en çok acemi birliğindeki yemek sırası kaldı aklımda, bir de memleketten gelen ilk mektup. insan böyle ortamlarda kendiyle tanışıyor, geri kalan her şey rutin.