deprem korkusu

iki tarafı da görelim diyorum, endişelenmek gayet normal çünkü gerçek bir risk var. ama sürekli tetikte yaşamak da insanı tüketiyor, ben kendimce bir orta yol bulmaya çalışıyorum: çantayı hazır tutup korkuyu bastırmak yerine kabul etmek.

(bkz: deprem çantası) hazırlığı bir kez yapınca zihin biraz rahatlıyor. bu tarz panik halleri insanı yorar, bu tarz önlemler ise biraz olsun huzur veriyor. ankara'da bile sallanınca insan aynı hisse kapılıyor, yani mesele şehir değil, hazırlık.

eskiden deprem denince sadece yaz tatilinde duyduğumuz bir şeydi, şimdi ise gece yatağa girerken aklımızın bir köşesinde duruyor; ne diyelim, allah kimseye yaşatmasın.