sabah metrobüsünde verilen yaşam mücadelesi

her sabah o cehennem aracına binebilmek için resmen açlık oyunlarına katılmış bir gladyatör gibi hissediyorum. içerisi o kadar tıkış tıkış ki insanların nefesiyle saçım fönleniyor, bir de üstüne o iğrenç havasızlık cabası. vallahi deneyimsözlük kızı olarak hayatta kalma becerilerimi metrobüs kapısında edindim, artık beni hiçbir şey yıkamaz.