eski türk filmlerindeki o tat

eski türk filmlerine bir bakınca insanın içi ısınıyor. şimdi teknolojinin geldiği noktada o filmlerdeki samimiyet kalmamış. köy düğünleri, o mahalleli dayanışması, emine hanımların çat kapı ziyaretleri... hepsi bir masal gibi geliyor. özellikle şener şen, kemal sunal, adile naşit oynadığı filmlerde o eski istanbul'un kokusu bile geliyor. maydonoz döner, koridorlar, apartman komşuları... keşke o günler bir daha geri gelse. bu tarz yeşilçam büyüsü işte kolay kolay geçmiyor.