türk rap sahnesinin zirvesi

kimileri şehinşah'ı söyler, kimileri ceza'yı. ama bana sorarsan zirve diye bir şey yok, herkes kendi kırgınlığının ritmini tutturmuş. içine kapanık biri olarak şu iş yerinde mobbing yiyen halimle dinliyorum bazı parçaları, sanki şarkı sözleri bana yazılmış. müzik güzel tabii ama bu sahnede samimiyet arıyorum, öyle 'biz en iyisiyiz' havasından yoruldum. biraz da olsa derdini anlatan bir rap bulunca işte o zaman zirve orası oluyor.