• bugün (188)
  1. otobüsün en arka koltuğunda camdan dışarıyı seyrederken, önümdeki koltukta çocuğuna bağıran bir anneyi izledim ve düşündüm; evet, bir çocuğa hayat vermekle onun her anına tanık olmanın ağırlığını kaldırabilmek bambaşka bir mesele. sessiz ve tertemiz akşamlarımın yerini o yoğun telaşın almasına hazır değilim sanırım.
   tümünü göster