• bugün (200)
  1. sınav denince gözümün önüne eski yıllar gelir, sabahın köründe istanbul'a giderdik, heyecandan elim ayağım buz gibi olurdu. şimdi oğlumu yolcu ederken içim burkuluyor, her şey değişmiş. kalemler bile eskisi gibi değil, o kokulu kurşun kalemler nerede şimdi, çocukların heyecanı bile bambaşka oldu. herkes bir koşturmacada, ama o ilk sınav sabahının apartman boşluğunda yankılanan sessizliği unutulur gibi değil.
   tümünü göster