ankara yaşanır mı

ankara'nın tadı başka valla. sabahın köründe kızılay'da simit kokusu, ulus'ta tarih kokusu... gençliğim orda geçti, o meydanlarda, o kaygan yokuşlarda. şimdi kalkıp da 'ankara mı yaşanır' diyenlere diyorum ki, bilmezler. havası kurudur, insanı kurudur ama o kurulukta bir samimiyet vardır. metro yapıldı, alışveriş merkezleri doldu ama her şeye rağmen o anadolu hali duruyor. her şey başkalaştı ama bizim gönlümüz hep o eski atılımlarda. yaşanmaz mıymış? kokoreççiler bile hasret kalır buraya. bozkırın ortasında bir başkent işte, varsa yoksa huzur.