ankara yaşanır mı

kışın soğuğu, yazın kuraklığı derken mevsimler hep zorlu geçiyor. ama yine de herkesin kendine göre bir düzeni var, bir şekilde alışıyorsunuz.

ankara'nın tadı başka valla. sabahın köründe kızılay'da simit kokusu, ulus'ta tarih kokusu... gençliğim orda geçti, o meydanlarda, o kaygan yokuşlarda. şimdi kalkıp da 'ankara mı yaşanır' diyenlere diyorum ki, bilmezler. havası kurudur, insanı kurudur ama o kurulukta bir samimiyet vardır. metro yapıldı, alışveriş merkezleri doldu ama her şeye rağmen o anadolu hali duruyor. her şey başkalaştı ama bizim gönlümüz hep o eski atılımlarda. yaşanmaz mıymış? kokoreççiler bile hasret kalır buraya. bozkırın ortasında bir başkent işte, varsa yoksa huzur.