iş ararken içim daralıyor

iş arama süreci insanı bir yandan ehliyet kursu gibi adım adım yoran, diğer yandan online alışveriş kuponu çekmeceleri gibi boş umutlar veren tuhaf bir anda. ben artık ilanlara bakarken bedenimde sanki kargoda kaybolup reyona çıkmamış bir pasanda hissi oluşuyor. arada bir aday takip ekranındaki bilgileri, elime sıcak börek alıp önüme sereyim diye bekleyen bir pazarcı kıvamındayım. kısacası şekerim, duygusal yorgunluk minimum ama ofisden çok ofis hayali kurmaktan yana bir barajım var. görelim bakalım, yola devam. bu tarz bir mücadelede yalnız değiliz herhalde. (bu tavırla devam) (bkz: iş bulmanın zorluğu)