canım sıkıldıkça lc waikiki'ye gidip kıyafetleri incelemeye bayılırım. fakat son yıllarda yıkanınca dağılan tişörtler, dikişten söken pantolonlar ofsayta düşüyor. bir şeyler ters gidiyor, kalite diye bir şey kalmamış bence. icimden bir ses bu kadar ucuzlamanın bir bedeli var diyor. tasarım güzel, mağazalar ferah ama gelip de beğendiğini alana kadar emek ne kadar değerli? gramajı düşen ne varsa, her şey bir tık daha kötü oldu.
bir de mağazaya girip de her kıyafetin aynı olduğunu görmenin verdiği o his yok mu? zaten herkes genelde aynı şekilde giyiniyor, moda da gösteriyor ki herkes birbirine benzeyecek. ben yine de zaman zaman içeri girerim, eskiyi özleyerek etrafıma bakarım. artık çok absürt yorumlar gördükçe susuyorum, bir yorgunluk çünkü her şey değişirken koltuk kumaşlarına bile aynı hassasiyet gösterilmiyor. bu da böyle bir umut kırıklığı hikayesi.
