anksiyete ile yaşamak

yanıma bir evrak gelse ilk iş beş kez okumadan imza atmam, teyidini e-devletten kontrol etmeden içim rahat etmez. bir gün teyit geciktsin, bütün dünya başıma yıkılır gibi olur, avucumun içi terler, büyük bir yanlış yapmışım da cumhuriyet tarihi bundan ibaret sanmıyorum ki bakanlık beni gece yarısı arayacakmış gibi gelir. bu anksiyete aslında bürokrasiyle kadim bir dostluğumuzun meyvesi, sabırla yaşamayı öğretiyor insana bir yerde.

hastalık babında bazen derim ki bu anksiyete bir devlet kurumu gibidir; size kendi kurallarını ve hanesinde zorunlu mesaileri empoze eder. gün boyu sağa sola süreç yürütür durursun, sonuç varsa kim bilir bekletin alırsın. ama en kritik nokta şu: birileri bir şeylere geç dönüş yapınca hemen panik yapmamayı öğrendim, yılların SGK eğitimi işte. kafamı bozmana gerek yok, sistem çöker ya da yürür, yine de dünyanın sonu değildir. bu tarz durumlar hayatın doğal akışı aslını isterseniz.