• bugün (189)
  1. pencere kenarında çayımı yudumlarken dünyanın haline bakıyorum. trump deyince akla gelen o gösterişli konuşmalar bir anda grönland'ın buzullarına dokundu. koca adam neden gidip de en soğuk adaya göz diker; soru işareti işte. komşum duysa "iyi de rusya oralarla ne yapacak" diye merak eder. aslında manzara şehirde bizden biri gibi: herkes ne pahasına olursa olsun daha büyük bir şeyin peşinde. ama buzullara sahip olmak ne yaman çelişki; hem ısınan dünya hem kar tutkusu.

    insanın aklına dergiden fırlamış gibi bir hava geliyor; ister istemez dünya siyasetindeki o el yordamıyla ilerleyişi düşünüyorum. kim bilir kasanın alçak tavanından öteki ülkenin hava sahasına kadar nereler kazınmış. günün sonunda gerçek çehre biraz daha beliriyor; sonsuz karlara gömülen ittifaklar ve cesur adımlar. neyse biz de burada evimizde oturuyoruz; bembeyaz bakiyoruz şehrin ışıklı gecesine.
   tümünü göster