çocukluğumuzun askerliği

evvel zaman içinde askerlik dedin mi akan sular dururdu, şimdi bakıyorum da o günlerin hatırası bile milleti sakinleştirmeye yetiyor. benim çocukluğumda mahalledeki ağabeyler askere giderken sokakta davullar çalardı bu tarz etkinliklerde, arkadaşlarının gönderdiği mektupları okurken anlattıkları masal gibi gelirdi bize. şimdi askerlik o kadar sıradanlaştı ki, kimi gidip geliyor kimi bedelli derdinde, iki ay konuşulup unutuluyor. bizim zamanımızda askerlik bir olgunlaşma dönemi gibiydi, olur da şimdiki gençlere bunları anlatırsanız sizi garipserler muhtemelen. devlet dairelerindeki işler gibi işte, herkes kendi döneminin derdinde.