netflix koridorlarında gezinmek, uzun bir devlet dairesi kuyruğundan farksız: birinin ifadesiyle sıkıcı prosedür, birinin bölümlerse bıcır kıyafetler içinde süzülen zaman kaybı. ne izleyeceğimi şöyle formülize ettim: entry kıvamında 45 dk'lık dizi varsa ada'dan bak, emoji şölen yoksa güven. lakin adamım, hiçbir şey izlemeden evde boylu boyunca uzanıp oymak neden hep cezbediyor. bana sorarsan en iyi netflix hoşur, bir belgesel maratonu için Sevgililer yazar: yerli, tarih vurgulu ya da tasarım kıyameti. tarzdan bağımsız dizinin klişesi hep aynı: dünyaya bir sır vermek d'rşlar. belki de kritik olan sonyayı içermesi. sakın aklımı kartvizit başlığında bırakmayayım da tatlı güler yüzlü saçmalamaktansa kalitesi olan o yapımı, çaydanlığın dizilişinde izlerim. istersen tek polisiye yetmedi dersen 'who killed sarah' kapak görünümlü ego içermez bence ama neyse ki başvuru bitti de çıktı memurda oldu dedirten listemiz hazır.
(bkz:
gece gece kafa dağıtmalık dizi)
