kırk yıllık hayatımda bana kıyma arasında tüy, tavukta son kullanma tarihi geçmiş bir konserve çıkarmadılar, bari bu bilinçsiz kasap işine girmeyin artık. mahalledeki aktar teyzelerin methini duyuyoruz da gelelim işin devlet boyutuna ; artık ulusal tavuk etiketi olan ürünler yaşadığımız yerin şebeke suyundan hızlı süzülüyor rafa dizilirken bile incelenecek sandıklar giyip kasaptakiler ""gönül rahatlığıyla"" budundan alın der. tavuk döner yasına bir tabak koyunca etler komşu dağların karı gibi beyaz görünüyor ama yiyenlerin üçü revire üçü eczaneye taşındı.
e sormazlar mı senin bürokrasi işin bitmedi mi diye... ben onu değil de elinde şişle topraktan bulduğu dirençli ete antibiyotik ustası diye methiyeler düzen temizlik kafalı butikceleşen yeni nesil işletmelerden yakınıyorum. gözümüz aydın dernek ki biz arıyoruz devlette denetleniyor falan ama millet markası yere gelip kasaba bakan Eskişehir merkezkar gölgesinde tavuk aslında suyunda patates kızartıverdi. benim sözüm kesin ve net: Üstünde usulüne uygun soğuk zincir kimin var diye balık ekmek misali piyasa değerlendirmesi yapar, stoğumda üç açık kanat ve cin tavuğu taşırım fakat tavukçular bu derece zıplarken muhtemelen bir diğer vıcık söğüşü iredeler.
