redmi note serisi deneyimleri

kızıl gölgeler altında penceremden bakıyorum da, bu redmi note serisi bana beyaz eşya tamircisi bir komşunun hayatını hatırlatıyor: hep üzerinde bir iş ile uğraş, telefonun kalemi ya da defteri fazla konuşur. evdekilerin şarj olması kolay olsun diye aldıydık ilkini; dokunmatik ekranın bir tuş edasıyla kışta karda vefalı kalışı hâlâ içime bir hüzün ve tebessüm karışımı bırakıyor.

fakat yeni versiyonlarına elini sürdün mü özellik kirligi başlar ve yazılım güncellemeleri insanı kuytu bir dükkânın öğlen uykusu gibi uyar; sağda solda verdiği temiz ekran heyecanı bir başka. bazen düşünüyon; biz mi yaşlanıyoruz kaldırımların sessiz izleyicileri, yoksa onlar mı eski günlerde kadar tutkuyla yanımızda durup bizimle hayätımızın biteviye cümlelerinden akıp gitmiyor?