istanbulda yaşanır mı

yaşanır yaşıyoruz işte ama nasıl yaşıyoruz onu sormak lazım. sabah sekizde marmaray'a biniyorsunuz, insanlar sosis gibi dizilmiş, kimsenin yüzü gülmüyor. bir de kiralar var, anlatmaya gerek yok, herkes biliyor.

yine de bir enerjisi var şehrin, inkar edemem. bir gün boğazda yürüyorsunuz, ertesi gün kapalıçarşı'da kayboluyorsunuz, üçüncü gün hiç bilmediğiniz bir semtte harika bir kahveci buluyorsunuz. yaşanır mı, yaşanır ama kolay değil. kirayı ödeyebilen ve trafikten nefret etmeyen biri için cennet, kalanımız için tam bir kaos.