ankara da yaşanır mı

eskiden olsa hiç düşünmeden evet derdim, hele o kızılay'ın eski hali, şimdiki gibi beton yığını değil, insanın içini açan bir yerdi. şimdi soruyorsun bana ankara'da yaşanır mı diye, ah evladım, yaşanır da o eski tadı kaldı mı, orası meçhul. her şehir gibi ankara da değişti, büyüdü ama biraz da soğudu sanki. yine de insanı sağlamdır ankara'nın, sırtını dayarsın, güvenirsin.

yine de karar vermeden önce bir kışını gör derim, rüzgarı kemiklerine işleyince anlarsın ne demek istediğimi. yazı güzel amma kışı çetin, orta yolunu bulmak lazım. ben olsam gündüz gezer, akşam çayımı içer, kimseye karışmadan yaşar giderdim.