thy ile uçmak nasıl bir duygu

thy ile uçmak bende hep ikiye bölünmüş bir his bırakıyor. bir yanım 'bu uçak beni memlekete götürüyor' diye seviniyor, diğer yanım 'eve dönüş de var sonunda' diye buruluyor. yıllardır gurbetteyim, artık thy'nin o tanıdık anonslarını duyunca gözlerim doluyor resmen. hosteslerin o kırmızı-beyaz hali bile bir aidiyet hissi veriyor, oralarda öyle bir şey yok, almanlarınki daha mesafeli ve soğuk.

uçuşlar genelde sorunsuz geçiyor, kalkış-iniş saatlerini pek şaşırtmıyor ama bir aktarma kaçırınca da adamı perişan ediyor. yine de dönüş biletini alırken içim rahat, çünkü insanın kendi havayoluyla uçması bir nebze de olsa memlekete yaslanmak gibi.