uzaktan çalışmanın gerçek yüzü

uzaktan çalışmayı iki taraftan da görmek lazım. bir yandan yol derdi yok, evden kahveni alıp işe oturuyorsun, bu büyük konfor. diğer yandan mesai kavramı bulanıklaşıyor; akşam yedi de bir mesaj geliyor, 'hemen bakar mısın' deniyor ve kapatmak zorlaşıyor.

verimlilik konusu ise kişiye göre değişiyor; kimi evde çok daha iyi odaklanıyor, kimi ofis kalabalığını arıyor. bence kurumların net bir çerçeve çizmesi şart: hangi saatler mesai, hangi iletişim kanalı acil, bunlar baştan konuşulmazsa uzaktan çalışma sessiz bir fazla mesaiye dönüşüyor. iki tarafı da dinleyince ortak nokta bu. (bkz: hibrit çalışma düzeninde sınırlar)