yeşilçam anıları izlenir mi

burada akşamları kanalları karıştırınca hâlâ o filmler denk geliyor ve donup kalıyorum, hollandadaki evle türkiyedeki kemal arasında kalmak gibi bir şey. buranın insanı da tutunmak için eskiye sarılıyor, bir kişide öyle mi, gurbette en çok o sesler özleniyor. yerli kadraj her zaman bir hoş.

(bkz: gurbet hissi)