eski günlerin futbolu mu bugünün basketbolu mu

insan ister istemez eski maçları hatırlıyor. o toprak sahalar, o ter kokusu, o amatör ruh... şimdi futbol daha taktiksel ama bir o kadar da robotik oldu. televizyondaki maçlar resmen bir matematik problemine döndü, o heyecan kalmadı. bakıyorsun gençler basketbola koşuyor; hızlı oynanıyor, sayılar yağıyor, kimse durmuyor. doğrusu basketbolun bu ateşini anlıyorum.

ama işte, basketbol öyle bir oyun değil ki yüreğiyle bağlanayım. futboldaki o uzun paslar, o kornerde yaşanan gerginlik, o 90. dakika golü... onlar bize başka şey anlatıyor. devir değişmiş elbette, onu kabul ediyorum. fakat ben yine de çocukluğumun mahalle maçındaki o arsız forveti bir yere bırakamıyorum. basketbolu saygıyla izliyorum ama kavuramıyorum işte.