eski türk filmlerinin tadı

şimdiki filmler ne kadar hızlı ve kurgusalaksa eskiler öyle yavaş ve samimi ki; insanın yüzüne bakıyor, sokaklarını gösteriyor, kahvesini kokutuyor. o filmlerde kahramanlar bile bizim gibi yaşıyor, sonunda her şey tatlıya bağlanıyor ama arada bir yüreğin sıkışıyor işte, o yürek sıkışması yok artık.

(bkz: eski istanbul sokakları)