harry potter serisi

harry potter serisini ilk okuduğumda çocuktum, şimdi yurtdışında yaşarken tekrar açıp okuyunca bambaşka bir his veriyor insana. hogwarts trenini, o büyülü dünyayı uzaktan izlemek bile bir tür sığınak gibi geliyor bana.

gurbette olunca bu tarz hikâyeler daha bir anlam kazanıyor sanki, insan kendini o sayfalarda buluyor. herkesin bir hogwarts'ı olmalı, dönmek istediğinde kapısını çalabileceği.

yıllar sonra tekrar başladım, ilk kitap üç günde bitti resmen, elimden bırakamadım. filmleri zaten biliyoruz ama kitaplardaki o küçük detaylar bambaşka bir dünya. bir de şu var: snape'e olan bakış açım her okumada değişiyor, yaş ilerledikçe anlıyorsun adamı. kesinlikle okunması gereken bir seri, filmi izleyip geçenler çok şey kaçırıyor.

(bkz: harry potter)

eskiden kitabevi vitrinlerinde bir tek kitabın üç ay boyunca kaldığını hatırlıyorum, şimdi çocuklar parmak kadar ekranda üç saniyede tüketiyor o büyüyü. seriyi okuyan çocuk, arkadaşına mektup yazardı, kart atardı, bir sonraki kitabı biriktirirdi; şimdi her şey elimizde ama heyecan azaldı. yine de her jenerasyona kendince yeni bir sihirli asa düşüyor, eskiden bizdik, şimdi başkaları. kitabın kokusu olsun, sayfa arasında kalan ayracı olsun, insan o tadı özlüyor vesselam.