hotıç uygulamasının online check-in kısmı gerçekten insanı düşündürüyor. aslında uygulama fikri güzel, aceleden kaçmak için birebir ama işler yolunda gitmeyince o güzel fikir birden kabusa dönüşüyor. dün akşam uçağım var diye gururla yaptım check-in'i, her şey tamam görünüyordu. sabah kalktım, uygulamaya baktım bir de ne göreyim, biniş kartım uçmuş. yok yani, silinmiş. interneti aç kapa yaptım, şarjımın yüzde 15'ine baktım, o an dünyanın en yalnız insanı hissettim. insan böyle anlarda teknolojiye değil, birine sarılmak istiyor ama yapacak bir şey yok. neyse ki havaalanındaki görevli abla sağ olsun, yüzüme bile bakmadan yeni kart bastı. demek ki bazı şeyler hâlâ yüz yüze daha güzel. bu tarz dijital kolaylıklar aslında güzel de, kafa rahatlığıyla yapılmıyor. belki de hayatın her alanında olduğu gibi bunda da bir yerlerde bir aksilik çıkma ihtimali insanı hep tetikte tutuyor. canım sıkıldı şimdi, gideyim de bir çay koyayım. bu tarz uygulamalar yüzünden erken gitti sinirlerim.
