• bugün (178)
  1. kahve falı deyince herkes ikiye ayrılıyor ya; ya 'hadi canım' deyip geçiyorsun ya da fincanı kapatırken içinizde bir umut beliriyor. ben ikinci gruptanım itiraf ediyorum, çünkü kahvemi içtikten sonra fincanın kapatılması ve o telve desenlerinin birileri tarafından okunması bence bambaşka bir ritüel. özellikle balkonda, güneş batarken fal baktırmak kadar keyiflisi yok.

    neyse benim falcı teyze bakış açımı herkes bilir; önce 'cebinde eski bir aşk var' der, 'ama yeni bir yolculuk da çıkıyor' diye ekler. insan ister istemez inanmasa da tatlı bir telaş yaşıyor. sonucu hayırlı bile olsa fal kişiye kendini dinletiyor ya, asıl sihir bu olsa gerek. ister yalan ister öykü de, insanın kendine birkaç dakika eğilmesi bence her şeyden değerli.