kanada göçmenlik nostaljisi

kanada'ya ilk gittiğimde akçaağaç yapraklarının arasından güneş süzülürdü, şimdi oturup eski pasaportlarıma bakıyorum. her göçmen bilir o ilk vize heyecanını ve sonrasında gelen özlemi; şehirler değişir ama içimizde kalan bir parça hep aynı kalır. penceremden boş bir sokağı izliyorum.

(bkz: göçmenlik hatıraları)