kur yükselirse hayat değişir

ne zaman doların ne olacağını düşünsem, kepenk kapatmış eski bakkalların, pastanelerin fotoğrafları geliyor gözümün önüne. oysa bir zamanlar cebimizdeki parayla rahatça üç kişiyi doyururduk. şimdiki gençler o günlerin kıymetini bilmiyor diye de üzüldüğüm çok oluyor değil mi; bilseler bu kadar telaş yapmazlar belki.
ekonomi tam bir film şeridi gibi, sanki ağır çekim bir sonbahar hüznü. uzmanlara sorarsanız herkes farklı bir hikaye anlatıyor, ama sonunda hepimiz mecburen yarını gözlüyoruz. nereden alıp nereye gelebileceğini anlamanın tek yolu başka bir şey görmek, sabır ve biraz da umut. (bkz: eski bayilikler nostaljisi)