• bugün (181)
  1. eskiden böyle değildi derim ama artık sabahın o saatinde insan insanın kurdu olmuş durumda. kapı açılınca bir dalga geliyor, içine karışmadan duramıyorsun.
  2. sabahın köründe metrobüs durağına geldiğimde kırk yıllık memur sabrım bile taşıyor. herkes birbirine yapışmış, kimse kimseye yer vermiyor, sonra da hepsinden şikayet eden ben oluyorum. vallahi bu kalabalık bir gün birilerini haklı çıkaracak ama hangimizi bilemiyorum.