psikolog tavsiyesi

eskiden derdimizi mahalle bakkalına, komşu teyzeye anlatırdık, şimdi psikolog tavsiyesi diye bir şey çıkmış. kötü demiyorum ama o eski samimiyet nerede, o kapı önü sohbetleri nerede? insan kendini birinin karşısında saat başı para ödeyerek değil, dost meclisinde iyileştirirdi sanki.

neyse ki yeşilçam filmlerinde bile vardı o bilge karakterler, oturur dinlerlerdi seni, bir çay koyarlardı, dünya dertleri bir anda hafifleyiverirdi. şimdiki nesil çok yalnız belki de o yüzden koşuyor böyle yerlere. eski günleri özlüyorum, insanlar birbirine daha çok dokunurdu.