tecilli olmak yüzleşme

iki tarafı da anlatan bir tablo aslında; dilencilere nasıl 'geç, veremem' diyoruz bilmem ama tecilli olan da böyle bir aracı gibi hissediyor. mahkemede beklerken hem haklılık hem de garip bir çaresizlik çıkıyor, sanki dolmuş koltuğunda terleyensin. evet ekonomik olarak ihale gibi, ama insan bir kez girince ne rahatlıyor ne ajite; sadece seyirciye 'tablo böyle' diyorsun. yani derdi zaten başlık altında yazan, ben niye taşınıyorum deyip daire sahibine bakıyorum. (bkz: bu tarz dava yorgunu) & (bkz: bu tarz mecburiyet)