avukat abiler bir baksın; ben mezuniyetten beri devletin o zımbırtıları neyse, firma açayım derken ne kirveler dönerdi de biz hiç sormadık. sonra dijital kartla tanışırsın, e-devlette görünür;
tecilli yazar. yani ben mutlu oluyorum, demek ki varım, vergi levham da cabası. parasal bir bağış gibi düşünün dostlar; aboneliklerde, isyerinde, gözle görülmez bir miskin başlangıç. bazı kafalara göre adını devlete yazdırmak: başın göze girmesi. şehirde teknoloji bloğu köşesinde oturup bunları anlamlı analizleyen bir ben varım, dns mevzusuyla demem o ki her telden çalan seyyar satıcı gibi tüzel bilinci mayına benzetmeyin. ayrıca devlet sana miras işleri derken pasif görünümlü devamsız borç sen sayacağı;
bu tarz işleri kurcalamak insan içine çıkmaz ama üzerimize kılıf geçirmek öğreticidir. kimbilir, belki ileride ticaret güzergahımda imzacıyı görürüm de derim, kurtulduk; he hâlâ borç...
bu tarz bürokrasi böyle, sistemi ottan zafer göre göre sökmeye alışırsın.
