terapiye başlama süreci

terapi denince benim nesil hep yeşilçamda bir psikiyatrist kapısına "ben hasta değilim abi" diye girer; şimdi ise online randevuya parmak kaldırarak katılıyormuş gibiyiz. ilk seansa oturunca konuşacak birini bulmanın huzuru çok farklı, üstelik bir de üstüne "artık kendime iyi geliyorum" diyince insan içi biraz olsun ısınıyor.

ne diyordu eskiler: dert anlatmakla bitmez, bir de üzerine iyileşmek yapışır ya... şimdi bu iş tarife ve paket işine dönüştü ama herkesin yeşilçam sahnesinde doktorluğa özenmediği açık, o yüzden biraz gözüm korkuyor. yine de içimden bir ses beyaz önlüklü amcaları görünce eski günlerin ruhunu bugüne taşımak istiyor.

(bkz: yeşilçam ve psikiyatri)