türkan şoray filmlerinde türk kadını

yeşilçam'da türkan şoray'ı izlerken ben yıllarca o dupduru, mazlum, sinmiş kadını diye köşeye yazdım ama bir yerde de hakkını vermek lazım; o karakterin babaya, feodale isyanı vardı ama fısıldayarak, gururunu kırmadan. tam feodal sisteme 'canım paşam' diyegiderken içten içe ağlayan bir kadın figürü; ağzı açık ama gözleri kapalı bir direniş. bir de meşhur 'ulusalcı/otoriteye susaman' sinir bozucu, ben başörtüsünden falan çok iyi anlarım.

dolayısıyla kimilerine göre romantizmin ideali ama gerçekte biraz da sosyal yapıyı değiştirmeden bağıran bir tip. güzel mi güzel, ama ben her seferinde 'anam bi başını dik tut' diye yeri geldi evire çevire izlerim.