türkiye formula 1 pisti

otobanin kenarindaydim bu sahne izlerken. formula arabaları böyle bir şekilde oradan silkiniyor, dönüyor; aslında bir senfoni gibi sesleri, hayat penceresinden akıyor zaman. izleyiciler o kum tepelerinde yerler alıyor, toz duman içinde gözleri parlıyor. o pist belki ekonomiye bir heyecan katmıştı hani, şimdi yerine beton bir yığın kaldı. kim bilir belki bir gün tr içine girdiğimizde manzarayı geri çağırırız.

(bkz: tozlu zamanlar)