üniversite sınavı kaygısıyla başa çıkma

sınav stresi dediğimiz şey aslında bir yanılsama; çocuklar oturup deneme çözerken biz aileler kahve içip 'oh olsun, biz de geçtik o günlerden' diyoruz. iki tarafı da görünce anlıyorsun ki kaygı, başarıyı getirmiyor; sadece sabah kahvaltısını zehir ediyor.

(bkz: derin nefes almanın gücü)

bizim zamanımızda tek sınav vardı, tek derdimiz vardı; şimdi gençlerin kaygısını görünce eski günlere gidip 'böyle miydi' diye düşünmeden edemiyorum. kırk yıllık tecrübemle söylüyorum, bu kaygı da geçer; zaman her şeyin ilacı, yeter ki gençler kendilerine kalsın.