aşk acısının yarattığı o varoluşsal çöküş

yemin ederim ayrılığın ardından saçımı sarıya boyatıp kendimi balkondan atmama o kadar ramak kalmıştı ki sinirden tüm vücudum titriyordu.

kızlar o ağlama krizlerinden burnum koptu kopacak sandım ama üç gün sonra yepyeni bir flört bulunca anında geçiyormuş.

yemin ederim o vizyonsuz ve bomboş adam yüzünden sabahlara kadar yatağımda tepinerek ağlamaktan göz pınarlarım kurudu ve dudak dolgularım eriyecek diye çok korkuyorum. gece yarısı fake hesaptan onu stalklarken yanlışlıkla hikayesine beğeni atıp kendi sonunu getirecek o zavallı kader kurbanı hissiyatını allah hiçbir kadına yaşatmasın.

(bkz: terk edilen kadının dramı)

iki gün mesaj atmadı diye rimele bulanmış gözyaşlarımla yatakta cenin pozisyonu alıp evrenin gizli anldıbını sorgulamaktan perişan oldum.

adamın zerre umrunda değilken benim burada darmaduman olup sinirden saçlarımı kazıtma raddesine gelmem inanılmaz bir trajedi.