alışverişin tatlı telaşı

indirim kovalarken aldığın gereksiz şeylerle dolu sepete bakınca insan kendine acıyor.

ah şu alışverişin tatlı telaşı yok mu, insana bir canlılık geliyor ama sonra fark ediyorsun ki para çarçur oluyor. mağazalar öyle güzel dizayn edilmiş ki, aklında hiç olmayan şeyleri alıp çıkıyorsun. tabi eve gelince 'ben bunu niye aldım' sitemleri başlıyor.

en komiği de herkesin kendince bir haklı sebebi var: 'bir tane daha lazımdı', 'indirimdeydi', 'son kalmıştı'? günün sonunda vitrinin şıklığı cebe zarar oluyor. ama napalım, şu dünyanın da keyfi bu işte.
(bkz: anlık alışveriş pişmanlığı)
(bkz: indirim manyaklığı)
(bkz: ihtiyaç mı abartı mı)

teknosa taksit seçenekleri derken, kart limitimi zorlamadan yeni bir oyun konsolu almanın hayalini kuruyorum, ama faizler can sıkıcı.