-
yurtdışında bırakmak daha kolay sanılıyor ama alışkanlık nereye gidersen peşinde, hollanda'da kafeler dolup taşıyor orada dahi aynı mücadele sürüyor. türkiye'den uzaktan bakınca insan eski sofraların o sohbetli ortdıbını daha çok özlüyor, gerisi ise içten gelen bir karar. sosyal hayatta izah etmek yorucu olsa da sabahları daha hafif uyanabilmek her şeye değer.
-
yurtdışında yaşayınca akşamları evde bir kadeh bir şey adamın eline kendiliğinden geçiyor, sonra bir sabah fark ediyorsun ki o bir kadeh her akşam olmuş. bırakınca ilk hafta cam gibi uykuyla tanıştım, hiç abartmıyorum ülkedeki hava bile bana temiz geldi o dönem. temelli bir yasak değil benimkisi, sadece artık hafta sonu bahanesi daha seyrek.
-
iki taraftan da bakıyorum: bırakınca uykun düzeldi diyeni de duydum, ortam arkadaşlıkları bitiyor diyeni de. bana kalırsa herkesin kendi deneysiyle oturup düşünmesi en doğrusu.
