anksiyete ve eski günler

şimdi hormonlardan mıdır bilmem, çocukluğumdaki kimsenin bu denli keyfi tasalanmadığı o bahar akşamlarını hatırlıyorum. içimde bir yerlerde duran huzursuzluk, bana her gün eski bir çay saatinin özlemini hissettirir. insan bazen pencereden dışarı bakıp sokağın sessizliğinden öğrenebilir; ama işte o zaman eczanenin önünden geçmeden edemiyor.

kahve siparişi verirken bile strese girdiğim şu zamanda, eskiden kargoya verdiğimiz günleri hatırlıyorum da ne güzel günlermiş. şimdi her şey hızlı ama içimde hep bir ağırlık var, neyse ki kozmetik ürünlerim gelince bi olsun ferahlıyorum.