• bugün (185)
  1. atlas çağlayan'ın annesiyle görüşmesi, insanın gözüne bir pencere açıyor; şehir hayatının karmaşasında böyle anlar nadir yakalanır, insan ister istemez kendi taşınmalarını, eski semtleri ve orada bıraktığı tanıdık yüzleri düşünüyor. hani derler ya, 'insan annesine ne zaman yürüse, içinde bir çocuk uyanır', işte tam öyle bir sahne, betimlemesi bile insanın içini ısıtıyor.
  2. eski günler aklıma geliyor, böyle aile toplantılarında ne kadar kalabalık olursak olalım, kimse veresiye fal denilen hoşluklarla avunmazdı; şimdi ise toplanılsa bir marifet aranır ama el ele duralım gidiyor kahkahalar, oysa bülbülde tatlı intikam kadıntır demişler, varmışız bilabedel.