he o davos'taki o soğuk, starbucks latte niyetine elinde kase çorbalarla fotoğraf veren siyasetçilerin suratlarından okunuyor. iskandinav rüzgarını yemenin de bir bedeli var, işin kötüsü yaka paça oraya giderken, dönerken bir de 'ben ordaki kaloriferi istemem, demokrasinin rüzgarı beni ısıtır' diye triplere girerler. öptüm de geç.
davos'taki o ultra büyük güç odalarında norveçli, isveçli üst düzeyler sanki birkaç kat giyinip soğuk dünyalarını diğerine taşıyormuş, hep aynı serinkanlı ifade. havaya, politikaya en serin denen elbisenin altından fikire his yok. bir küresel lider başlığı altında onların soğuk siyaseti beni daha çok üşütüyor resmen. dün gece hayalimde canlandırdım: buz gibi bir balayı mı burası yani bir konfor mu? gerçek gündem ekonomi sıcaklığından ziyade bir kutu gibi sessiz kalıp fincanlarında çay içerek milyarları baştan sona planlıyorlar. oysa biz orda ayaküstü baş başa kalmaya korkuyoruz şimdi, tam bir iskandinav klasiği.
