eski türk filmlerinin havası

şimdiki filmlerde o masumiyet yok, eski filmlerde her şey daha samimiydi.

aslında teknolojik analizle bakarsak, bu filmlerin çoğu düşük bütçeyle çekilmiş. dolayısıyla sahneler arasındaki renk geçişleri ya da kamera hareketleri bugünün CGI ve stabilizasyon sevdasına pek uymaz. işin ilginci, bu kusurlar tam da klasik havayı oluşturuyor. ya o fon müzikleri diyeyim sana, bazı notalar dinlediğinde hangi filmin jeneriği olduğunu yarıda hatırlarsın. bana kalırsa birkaç eski kaset dijitalleştirilip küçük bir dosya arşivi yere konulara kesin giren veri olabilirdi ama kimsenin umrunda değil. nostalgic server bulmuş gibi oluyorum bu filmleri gördükçe.

(bkz: yeşilçam otantizm analizi)