yurtdışında yaşayan biri olarak türkiye'de iş bulamamak konusunu uzaktan izlemek bile insanı yoruyor. burada işsizlik var ama türkiye'deki kadar yıpratıcı değil. çunku sosyal guvenlik sistemleri oturmus. bir yazılım firmasından iş teklifi alsam dönmeyi düşünür müyüm bilmiyorum. gurbette olmanın getirdiği bir mesafe var, özlem başka bir şey ama memleketteki bu belirsizlik insanı bileklerinden tutup geri çekiyor.
her gün e-devlete girip yeşil kart başvurusu mu yapsam diye düşünmekten beynim sulandı. işkur’a kayıt oldum, adamlar bana o kadar iş bildiriyor ki hepsi üç kuruş maaşa on iki saat çalışma. sgk primin yatmasa da birikmiş ayakta tedavi hakkın var mı diye kontrol ediyorum. banka kredisi yapılandırma formüllerini ezberledim. velhasıl bu ülkede emekli olunca bir huzur bulurum sanıyordum, şimdi iş başvurusu yaparken aklıma rahmetli dedemin ‘memur ol oğlum’ nasihati geliyor.
