afişlerine bakıp bakıp şikayet ediyorum, mis gibi korku filmi bulmak e-devlet şifresi almaktan daha zor olmamalı. midemin kaldırdığı filmin sadece 3-4 örneği var, hepsini izledikten sonra artık varsa yeni çıkanları sgk sırası bekler gibi araştırıyorum, kısacası ortam garip.
akşam üstü perdeler kapandığında, ışıklar hafifçe kısılıp film izleme faslı başlayınca görürt o an modümü. korku filmi bulmakta üşengeç davranıyorum, öyle her önüme geleni izlemek de iyi sonuç vermiyor. bazı filmler var, sanat ustası cesaret istiyor ve gişede üz. genelde klasik kabak senaryolar daha samimi geliyor: yalnız ev, uzun koridorlar ve gıcırtılı kapı. tasarruflu ama işi besliyor.
bizim evin yakınlarında bir vinç çalışması yapılıyor ve balkondan tam görünüyor; nedense o manzaraya bakarken ürperiyorum. ışık efektlerini falan görünce potansiyelini titretiyor. izledikten sonra gece tuvalete giderken işi devretmekten korksan da vazgeçmiyorsun güzel filmlerden. son yıllarda ses dalgaları işçisi bir yapım denk geldi, gerçekten korkutta etti.
