izmir e göç edenlerin hüznü

taşınma telaşı değil asıl mesele; yeni bir şehre biriktirdiğin anıları sığdırmak. izmir güneşiyle avunuyorum ama o eski vapur iskelesinin kokusu hala burnumda.

ah o eski izmir... şimdi her yer apartman, herkes birbirine yabancı. ben elli yaşında adamım, kordon'da yürürken bile eski günler gelir aklıma; o martılar, o gemiler, şimdi hepsi beton olmuş. gelenlerin hüznü anlaşılır, çünkü bu şehir artık yeşilçam filmi gibi samimi değil.